Honda Africa Twin 1000 (2016-2019): Η adventure μοτοσυκλέτα που ξαναέβαλε τη Honda στο χώμα

14.05.2026

Η Honda γνώριζε πολύ καλά πως όταν αποφάσισε να επαναφέρει το όνομα Africa Twin το 2016 δεν είχε περιθώριο αποτυχίας. Το XRV750 Africa Twin δεν ήταν απλώς ένα ακόμη μοντέλο της εταιρείας, αλλά μία από τις σημαντικότερες adventure μοτοσυκλέτες στην ιστορία της και ένα μοντέλο μύθο

Γι’ αυτό και η CRF1000L Africa Twin δεν βγήκε βιαστικά στην αγορά. Η Honda παρουσίασε αρχικά πρωτότυπο μοντέλο και καθυστέρησε την τελική έκδοση παραγωγής, καθώς θεωρούσε ότι τα αρχικά πρωτότυπα που δοκιμάστηκαν δεν ήταν αρκετά καλά. Και αυτή η λεπτομέρεια εξηγεί πολλά για τον χαρακτήρα της μοτοσυκλέτας.

Το πρωτότυπο με την ονομάσια "True Adventure" που παρουσιάστηκε στην EICMA 2024

Η Africa Twin δεν σχεδιάστηκε για να είναι άλλη μία «ασφάλτινη» adventure με μεγάλο όγκο και touring φιλοσοφία. Η Honda ήθελε μια πραγματική travel enduro μοτοσυκλέτα που να μπορεί να κινηθεί παντού, χωρίς να απογοητεύσει όσους ήθελαν να βγουν πραγματικά εκτός δρόμου.

Ένας κινητήρας με χαρακτήρα και διαφορετική φιλοσοφία
Η CRF1000L χρησιμοποιούσε έναν ολοκαίνουργιο δικύλινδρο σε σειρά κινητήρα 998 κ.εκ. με στρόφαλο 270 μοιρών, κάτι που της έδινε πιο γεμάτο ήχο και ξεχωριστό χαρακτήρα. Η απόδοση δεν εντυπωσίαζε στα χαρτιά όσο κάποιων ανταγωνιστών, όμως στην πράξη ο κινητήρας είχε πολύ καλές μεσαίες και μια πιο «ζωντανή» αίσθηση απ’ ό,τι περίμεναν πολλοί.

Η Honda χρησιμοποίησε διάταξη Unicam, επηρεασμένη από τις off-road μοτοσυκλέτες της, με έναν εκκεντροφόρο αντί για δύο, ώστε να μειώσει τον όγκο της κεφαλής. Παράλληλα υπήρχαν ελαφριοί εκκεντροφόροι, συμπλέκτης ολίσθησης και δύο μπουζί ανά κύλινδρο για καλύτερη καύση και οικονομία.

Με 95 ίππους περίπου και πολύ φιλική λειτουργία, η Africa Twin δεν ήταν μοτοσυκλέτα που σε τρόμαζε. Αντίθετα, όσο περισσότερο τη χρησιμοποιούσες τόσο περισσότερο καταλάβαινες ότι η Honda είχε επενδύσει στην αίσθηση και όχι μόνο στις επιδόσεις.

Το DCT δίχασε τον κόσμο
Ένα από τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά της Africa Twin ήταν φυσικά το κιβώτιο διπλού συμπλέκτη (DCT). Η Honda πίστεψε πολύ σε αυτή την τεχνολογία και μεγάλο ποσοστό των Africa Twin πουλήθηκε με αυτόματο κιβώτιο.

Η αλήθεια όμως είναι ότι οι πρώτες γενιές DCT δεν ήταν τόσο «έξυπνες» όσο οι σημερινές. Η Africa Twin μέχρι το 2020 δεν είχε IMU, οπότε το σύστημα δεν καταλάβαινε γωνίες κλίσης και πολλές φορές κρατούσε σχέση για περισσότερο απ’ όσο ήθελε ο αναβάτης.

Σε χαλαρή χρήση λειτουργούσε πολύ καλά, όμως σε πιο γρήγορη οδήγηση αρκετοί αναβάτες προτιμούσαν το συμβατικό κιβώτιο. Η βελτιωμένη έκδοση του 2018 ήταν σαφώς καλύτερη.

Πολύ καλή στο χώμα αλλά όχι τέλεια
Εκεί που η Africa Twin ξεχώριζε πραγματικά ήταν στην αίσθηση οδήγησης. Με βάρος περίπου 228 κιλά γεμάτη και 21άρη μπροστινό τροχό, έδειχνε πολύ πιο ελαφριά απ’ όσο περίμενες.

Η ανάρτηση ήταν μαλακή για απαιτική ασφάλτινη χρήση, όμως στο χώμα και στις κακές επιφάνειες λειτουργούσε εξαιρετικά. Παράλληλα, επειδή ήταν πλήρως ρυθμιζόμενη, μπορούσες να περιορίσεις αρκετά τις μεταφορές βάρους στην άσφαλτο.

Βέβαια υπήρχαν και αδυναμίες. Οι πρώτες Africa Twin απέκτησαν κακή φήμη για τις ακτίνες των τροχών, οι οποίες σκουρίαζαν πολύ εύκολα. Η Honda αναγκάστηκε να αλλάξει αρκετούς τροχούς στην εγγύηση και τελικά από το 2018 πέρασε σε ανοξείδωτες ακτίνες.

Παράλληλα αρκετοί ιδιοκτήτες παραπονέθηκαν για διάφορες μικρές οξειδώσεις σε βίδες και μεταλλικά εξαρτήματα, κάτι που σίγουρα δεν περίμενες από Honda.

Adventure με πραγματικό off-road DNA
Αυτό όμως που έκανε την Africa Twin διαφορετική από πολλές σύγχρονες adventure ήταν η αίσθηση αυθεντικότητας. Δεν έμοιαζε με υπερβολικά μεγάλη touring μοτοσυκλέτα που απλώς είχε adventure εμφάνιση. Η Honda την έστησε με πραγματική λογική travel enduro και αυτό φαινόταν παντού. Από τη θέση οδήγησης και τη στενή σιλουέτα μέχρι τη γεωμετρία και τη συμπεριφορά στο χώμα. Ακόμη και σήμερα πολλοί θεωρούν ότι οι πρώτες Africa Twin είχαν περισσότερο «adventure χαρακτήρα» από αρκετές νεότερες και πιο τεχνολογικά προηγμένες μοτοσυκλέτες της κατηγορίας.

Δεν ήταν τέλεια αλλά είχε προσωπικότητα
Η αλήθεια είναι ότι η πρώτη CRF1000L δεν ήταν τέλεια. Ο εξοπλισμός της αρχικά ήταν φτωχός σε σχέση με τον ανταγωνισμό, η ποιότητα κατασκευής σε ορισμένα σημεία απογοήτευσε και η Honda χρειάστηκε αρκετές αναβαθμίσεις μέχρι να φτάσει στην πολύ πιο ολοκληρωμένη CRF1100L του 2020.

Όμως η Africa Twin είχε κάτι που αρκετές adventure έχασαν στην πορεία. Προσωπικότητα.

Δεν προσπαθούσε να γίνει superbike με ψηλό τιμόνι ούτε πολυτελές touring γεμάτο ηλεκτρονικά. Ήταν μια μοτοσυκλέτα που ήθελε να ταξιδεύει, να λερωθεί και να πηγαίνει πραγματικά παντού.

Και ίσως γι’ αυτό σήμερα εξακολουθεί να έχει τόσο πιστό κοινό.

Τεχνικά Χαρακτηριστικά (Τιμή καινούργιου το 2017)