Συνέντευξη με τον Moritz Kullman τον ειδήμων των μονοκύλινδρων Yamaha

20.10.2025

Σε μια κωμόπολη έξω από την Φρανκφούρτη, σε ένα πέτρινο στάβλο, βρίσκεται εδώ και 35 χρόνια η πιο ενδιαφέρουσα φωλιά στον κόσμο των μονοκύλινδρων Yamaha

Κείμενο: Θοδωρής Δεδεβέσης - Φωτογραφίες: Αντώνης Διαμαντόπουλοσ / Motoritz

Από την παλιά ξύλινη πόρτα του έχουν βγει εκατοντάδες Tenere, XT και TT που είτε κοσμούν προσωπικές συλλογές, είτε κάνουν το γύρω του κόσμου. Ποιος είναι ο άνθρωπος πίσω από την φίρμα Moto Moritz που μέχρι και η Yamaha Europe τον εμπιστεύτηκε για να φτιάξει το Tenere της Norally, της πασίγνωστης globetrotter Itchy Boots;

Με τον Moritz βρεθήκαμε στο Καρπενήσι, στην Πανελλήνια συγκέντρωση Tenere. Είχαμε την ευκαιρία να οδηγήσουμε πλάι-πλάι τα Tenere μας, να πιούμε καφεδάκι κάτω από τον πλάτανο και να συζητήσουμε. Πρόκειται για θρύλο στον χώρο των παλιών μονοκύλινδρων Yamaha και πριν από λίγες μέρες οδηγούσε το γαλάζιο του 55w δίπλα στον Stefane Peterhansel, προσκεκλημένος της Yamaha στο Rally Bosnia.

2WO: Πώς ξεκίνησες να ασχολείσαι με τα XT και τα Tenere;

MORITZ: Ο πατέρας μου είχε ένα XT 500 και συνηθίζαμε να το μεταφέρουμε στο πίσω μέρος του παλιού αυτοκινούμενου FIAT. Δεν το οδήγησα όμως ποτέ. Το αντικατέστησε με ένα ελαφρύτερο Honda XL 125 που έγινε αργότερα και η πρώτη μου μοτοσυκλέτα. Στο μυαλό μου όμως ηχούσε πάντα η εξάτμιση του XT 500. Εκεί πάνω, στο XT, έκανα τα πρώτα μου χιλιόμετρα σαν μπόμπιρας. Καθισμένος πάνω σχεδόν στο αλουμινένιο ντεπόζιτο και με τα χέρια στο μπαράκι του τιμονιού, την ώρα που ο πατέρας μου οδηγούσε κανονικά, έμοιαζε στο μυαλό μου πως το οδηγούσα εγώ. Στα 12 μου χρόνια, άρχισα κυριολεκτικά να οδηγώ εγώ, στα γύρω χωράφια και στους χωματόδρομους. Τότε η μοτοσυκλέτα του πατέρα ήταν το XL. Στα 18 μου κατάφερα να αγοράσω την πρώτη δική μου μοτοσυκλέτα. Αυτή ήταν ένα Tenere 1VJ. Έτσι πήγα και το πρώτο μου ταξίδι. Ένα ταξίδι δικάβαλο στην Ελλάδα. Στην επιστροφή μάλιστα, γυρίσαμε από την τότε Γιουγκοσλαβία που είχε πλημυρίσει από τεθωρακισμένα. Ήταν βλέπεις λίγες μέρες πριν τον πόλεμο.

Σαν πόλεμος όμως ακουγόταν και ο κινητήρας του Tenere μου μόλις γυρίσαμε σπίτι. Ήταν έτοιμος να ανατιναχτεί. Το πήγα στο συνεργείο και μου ζήτησε 1.500 μάρκα. Αστρονομικό ποσό για την τσέπη μου. Δεν είχα καθόλου χρήματα και έτσι το άφησα στο συνεργείο χαλασμένο μέχρις ότου το επισκευάσω. Οι γονείς μου δεν είχαν την δυνατότητα να μου δώσουν τα χρήματα και έτσι έκανα ότι δουλειά έβρισκα, κυρίως στα κτήματα, προκειμένου να συγκεντρώσω το ποσό. Είχα έναν χρόνο ακόμη στο σχολείο βέβαια και έτσι δεν μπορούσα να πιάσω δουλειά full time. Για να εξοικονομήσω χρήματα κυκλοφορούσα με το παλιό μου ποδήλατο. Όπως καταλαβαίνεις αυτό ήταν πισωγύρισμα αλλά δεν είχα και πολλές επιλογές. Η λύση δόθηκε τελικά από το χόμπυ μου. Είχα για χόμπυ τα ενυδρεία και ξεκίνησα εκτροφή δίσκων (σ.σ. τροπικά ψάρια) που είχαν ζήτηση εκείνη την εποχή και πούλησα πάρα πολλούς στο τοπικό κατάστημα.

Πούλησα 100 δίσκους και πήρα 500μάρκα! Έτσι μάζεψα τα χρήματα για την επισκευή του 1VJ. Λίγο αργότερα αγόρασα ένα τρακαρισμένο Tenere για ανταλλακτικά σε πολύ χαμηλή τιμή. Κράτησα τον κινητήρα για μένα και πούλησα τα υπόλοιπα ανταλλακτικά σε φίλους. Η αρχή είχε γίνει χωρίς να το καταλάβω καλά-καλά. Μετά ήρθε κι άλλο Tenere που λύθηκε και πουλήθηκε ανταλλακτικά κ.ο.κ. έτσι άρχισε ο κόσμος να μαθαίνει ότι έχω ανταλλακτικά και φτιάχνω Tenere. Ουσιαστικά το μόνο που ήθελα ήταν να έχω χρήματα για τα ταξίδια μου και ανταλλακτικά για τη μοτοσυκλέτα μου. Έτσι προέκυψε και η δουλειά.

2WO: Τι ταξίδια ήθελες να κάνεις και γιατί;

MORITZ: Το επόμενο ταξίδι μου ήταν στο Μαρόκο. Ήθελα να βρεθώ στην Αφρική. Όπως έβλεπα στην τηλεόραση και τα περιοδικά που έδειχναν τους αγώνες του Dakar. Το έκανα την πρώτη φορά και κόλλησα. Ήθελα να ξαναπάω. Το ίδιο και οι φίλοι μου που με άκουγαν να τους λέω ιστορίες από την Αφρική και να τους δείχνω φωτογραφίες από ερήμους και βεδουίνους. Έτσι οργάνωσα και τα πρώτα ταξίδια με μικρά γκρούπ μοτοσυκλετών 3-5 άτομα. Εγώ τους οργάνωνα το ταξίδι και τους προετοίμαζα τις μοτοσυκλέτες. Είχα ήδη ξεκινήσει να μαζεύω αρκετές μοτοσυκλέτες στο σπίτι για ανταλλακτικά και έτσι δεν είχα πρόβλημα να προετοιμάσω τις δικές μας για τα ταξίδια. Τα χρήματα που έβγαζα έφταναν οριακά. Είχα όμως ακόμη τις σπουδές μου και δεν είχα τη δυνατότητα να αφιερωθώ σε κάτι. Να σου πω ότι κατάφερα αργότερα να τελειώσω το πανεπιστήμιο σαν νηπιαγωγός, χαχαχα.

2WO: Εξάσκησες ποτέ το επάγγελμα του νηπιαγωγού;

MORITZ: Όχι. Τελείωσα στα τέλη της δεκαετίας του ’90 και εκείνη την εποχή το τηλέφωνό μου χτυπούσε πάνω από 50 φορές την ημέρα και ήταν όλες για Tenere. Είχα να πάρω μια απόφαση και προτίμησα το πάθος μου.

2WO: Ωραία λοιπόν. Ακολούθησες το πάθος σου και ασχολήθηκες με τα παλιά XT και τα Tenere. Οι σημερινοί σου πελάτες βλέπεις να μοιράζονται το ίδιο πάθος ή απλά ακολουθούν ένα ρετρό lifestyle και θέλουν μια τέτοια μοτοσυκλέτα δίπλα στην καινούρια T7 που πιθανόν να έχουν στο γκαράζ τους;

MORITZ: Πολύ καλό αυτό. Καταρχήν έχω πάρα πολλούς πελάτες που πήραν από εμένα ένα παλιό Tenere αφού πρώτα αγόρασαν το καινούριο. Αναζητούν αυτή την νοσταλγία για τις παλιές μοτοσυκλέτες ακόμη και εάν δεν τις πρόλαβαν στην εποχή τους. Άλλοι πάλι θέλουν πίσω τη νιότη τους με έναν τρόπο. Τη μοτοσυκλέτα που είχαν τότε ή εκείνη που δεν μπόρεσαν ποτέ να πάρουν. Δεν είναι όμως τόσο απλά τα πράγματα με μια παλιά Tenere. Πρέπει να ξέρεις και να μπορείς να κάνεις μερικά βασικά τουλάχιστον πράγματα μόνος σου. Υπάρχει μια μερίδα μοτοσυκλετιστών που ενθουσιάζεται με όλα αυτά τα ηλεκτρονικά gadjets σε μια καινούρια μοτοσυκλέτα, θέλει να κάτσει απλά στη σέλα, να συνδεθεί με το Bluetooth, να επιλέξει το mode που θέλει για τη συγκεκριμένη βόλτα και να φύγει γρήγορα. Εγώ δεν έχω τέτοιους.

2WO: Πως σου φαίνεται η σημερινή κατηγορία Adventure μοτοσυκλετών; Έχεις κάποια σύγχρονη ή οδηγείς κάποια από τις καινούριες;

MORITZ: Η περιπέτεια είναι στο μυαλό μας. Μπορεί να την αναζητήσεις με οποιαδήποτε μοτοσυκλέτα και είναι σχεδόν σίγουρο πως θα την βρεις με μια μοτοσυκλέτα που γνωρίζεις καλά. Πρέπει να έχεις πολύ καλή σχέση με μια μοτοσυκλέτα για να βρεις την περιπέτεια. Δεν στη δίνουν τα κάγκελα με τα προβολάκια και τα πολλά άλογα. Έχω οδηγήσει πολλές καινούριες μοτοσυκλέτες και μάλιστα και αρκετές αγωνιστικές. Είναι καλές δεν λέω όχι. Όταν όμως θελήσω να κάνω ένα δύσκολο ταξίδι, ένα περιπετειώδες ταξίδι, τότε ξέρω τι θα προτιμήσω. Ένα παλιό Tenere. Είναι η μοτοσυκλέτα μου και την γνωρίζω καλά. Έπειτα, μετά από 40 χρόνια, ξέρω που πονάει και τι μπορεί να πάει στραβά. Είναι επίσης εύκολο να την επισκευάσω εάν χρειαστεί σχεδόν παντού. Μπορώ εύκολα να βρω και ανταλλακτικά για αυτήν, ακόμη και στην Αλγερία που λέει ο λόγος.

2WO: Συνεχίζεις και σήμερα να κάνεις ταξίδια στην Αφρική; Ποιες είναι οι αντιδράσεις των ντόπιων στη θέα ενός ταξιδιώτη με μια παλιά μοτοσυκλέτα;

MORITZ: Ποτέ δε σταμάτησα να ταξιδεύω. Σε τρείς μήνες περίπου θα είμαι στην Αλγερία με το παλιό, γαλάζιο Tenere μου φυσικά. Είναι το ίδιο με το οποίο έκανα το Bosnia Rally και ήρθα κι εδώ στο Καρπενήσι. Είναι αλεξίσφαιρο χαχαχα. Οι ντόπιοι λατρεύουν να βλέπουν τις παλιές μοτοσυκλέτες που έτρεχαν στα μέρη τους σε Rally. Έχουν και αυτοί μνήμες από τέτοιες. Υπάρχει ένα δέσιμο κατά κάποιο τρόπο. Δεν είναι το ίδιο να πας στη Μαυριτανία ως ταξιδιώτης με μια παλιά μοτοσυκλέτα και με ένα τερατώδες 6x6 motorhome που στοιχίζει σχεδόν όσο το ΑΕΠ αυτής της χώρας. Εγώ περνάω κάτω από τα ραντάρ. Δεν προκαλώ. Για μένα κάτι τέτοιο είναι πολύ βασικό. Κάθομαι γύρω από τη φωτιά μαζί τους και τρώμε ή πίνουμε τσάι σαν φίλοι και όχι σαν εξωγήινοι.

2WO: Έχεις ένα εργαστήριο σχεδόν στη μέση του πουθενά και παρόλα αυτά έχεις καταφέρει να έχεις πελάτες από όλα τα μέρη της γης. Πως έγινε αυτό και πόσο εύκολο ήταν;

MORITZ: Ναι. Σκέψου πως αυτή τη στιγμή έχουμε στον πάγκο και έναν κινητήρα που μας τον έστειλαν από την Αυστραλία. Ανέκαθεν όμως ήταν κάπως έτσι. Τώρα βέβαια με το internet γίνεται πιο γρήγορα. Κάνω όλες μου τις δουλειές σαν να είναι δικές μου μοτοσυκλέτες και αυτό το εκτιμάει ο κόσμος. Ρωτάω τι ακριβώς θέλει να κάνει με την μοτοσυκλέτα, τι προϋπολογισμό έχει και τα βρίσκουμε. Άλλος θέλει να πάει στη Σαχάρα, άλλος να κυκλοφορεί καθημερινά στο Βερολίνο. Αλλιώς θα φτιάξω τη μια μοτοσυκλέτα και αλλιώς την άλλη. Έχω βέβαια και κάποιους που θέλουν να τα βάλουμε όλα καινούρια ακόμη και εάν στοιχίσει η επισκευή του κινητήρα δυο φορές παραπάνω από την αξία της μοτοσυκλέτας. Δεν μπορώ να πω όχι γιατί κάνω αυτό που θέλει ο πελάτης αλλά τις περισσότερες φορές αυτές οι μοτοσυκλέτες δεν βγαίνουν καν στο δρόμο. Μένουν μέσα σε γκαράζ ή σε σαλόνια. Τους καταλαβαίνω. Φτιάχνουν την μοτοσυκλέτα τους για ψυχολογικούς λόγους.

Μια μοτοσυκλέτα που έγινε πολύ καλή δουλειά τελευταία και είμαι περήφανος για αυτή ήταν η μοτοσυκλέτα της Norally. Με κάλεσαν από την Yamaha Europe, μου ζήτησαν να φτιάξω ένα Tenere για να κάνει χωρίς πρόβλημα το γύρω του κόσμου, τους είπα OK και ορίστε, σήμερα η Itchy Boots βρίσκεται στο Καζακστάν και η μοτοσυκλέτα είναι άψογη.

2WO: Πως νιώθεις όταν βλέπεις μια μοτοσυκλέτα που έχεις επισκευάσει εσύ να κάνει απροβλημάτιστα τόσο μεγάλα ταξίδια;

MORITZ: Α είναι μαγικό. Πρέπει να δεις το βλέμμα του ιδιοκτήτη για να καταλάβεις. Μου στέλνουν διαρκώς φωτογραφίες από τα ταξίδια τους και βλέπω το βλέμμα τους και νιώθω ευτυχία. Μοιραζόμαστε ένα κοινό πάθος. Ή μάλλον δύο. Τη μοτοσυκλέτα και τα ταξίδια. Άκου και κάτι άλλο να τρελαθείς. Πριν από τρεις μήνες δέχθηκα μια επίσκεψη από έναν τύπο στο μαγαζί που ήρθε με το Tenere του από ένα μικρό νησί της Σουηδίας για να του κάνω γενική επισκευή. Έστησε τη σκηνή του στην αυλή μου και με βοήθησε για τρεις μέρες μέχρι να του φτιάξω τη μοτοσυκλέτα και να γυρίσει πίσω. Μόλις έφυγε, κάθισα και το σκέφτηκα και μου φάνηκε πολύ τρελό. Και δεν μπορείς να φανταστείς πόσο χάρηκα. Κάτι τέτοιο είναι η καλύτερη πληρωμή για τη δουλειά μου.

2WO: Ας υποθέσουμε ότι έρχεται κάποιος στο μαγαζί σου και σου ζητάει να του φτιάξεις μια μοτοσυκλέτα Tenere. Πόσο χρόνο θα κάνεις για να του την παραδόσεις;

MORITZ: Αυτή τη στιγμή έχω ήδη 50 έτοιμες μοτοσυκλέτες για να μπορέσει κάποιος να πάρει μια και να φύγει. Από την άλλη, εάν θέλει κάτι πολύ συγκεκριμένο ή μια ολική ανακατασκευή, τότε θα χρειαστώ περίπου έναν χρόνο για να είμαστε έτοιμοι.

2WO: Τα παιδιά σου τι σχέση έχουν με τη δουλειά σου και με τις μοτοσυκλέτες γενικότερα;

MORITZ: Η κόρη μου δεν έχει σχέση με τη δουλειά μου. Ο γιός μου σπουδάζει βιομηχανική αρχιτεκτονική και του έχω δώσει ένα Tenere. Το καλοκαίρι όμως με παίρνει τηλέφωνο και μου λέει “να σου φέρω το μηχανάκι μου να το δεις γιατί θα κάνουμε ένα ταξίδι στην Καππαδοκία με κάτι φίλους και θέλω να του ρίξεις μια ματιά;”. Όταν ο γιός σου σου ζητάει κάτι τέτοιο δεν μπορείς να αρνηθείς φυσικά ακόμη και αν είναι καλοκαίρι και γίνεται χαμός από δουλειά. Μου φέρνει λοιπόν το Tenere του και είναι σε κακά χάλια. Έχει να αλλάξει λάδια 50.000km. Όλα θέλουν αλλαγή. Χρειάστηκα λοιπόν δυο μέρες να του ετοιμάσω ξανά τη μοτοσυκλέτα για να κάνει το ταξίδι με σιγουριά. Ήταν και η μόνη μοτοσυκλέτα που γύρισε πίσω χωρίς πρόβλημα. Τα άλλα τρία παιδιά φόρτωσαν τις μοτοσυκλέτες τους για να γυρίσουν στην Γερμανία.

2WO: Πως βλέπεις τον εαυτό σου μετά από τρία χρόνια; Θα συνεχίσεις τη δουλειά;

MORITZ: Κοίτα, ο χειμώνας στη Γερμανία είναι πολύ μεγάλος. Είναι ωραία να τρως μπισκοτάκια βουτηγμένα στο τσάι δίπλα στη φωτιά αλλά δεν αντέχεται για πολύ. Η Ελλάδα μου αρέσει περισσότερο. Ίσως μοιράσω το χρόνο μου ανάμεσα στις δυο αυτές χώρες. Ένα πάντως είναι σίγουρο. Θα συνεχίσω να καβαλάω Tenere.

Εδώ μπορείτε να δείτε περισσότερα Motoritz Yamaha einzylinder & boutique
www.motoritz.de